ผมเริ่มเล่นตั้งแต่อายุประมาณ 17-18 ครับ บ้านอยู่เหนือสุดแดนสยาม
เลยมีโอกาสได้ใช้เครื่องดำย่าน 27-30 ซึ่งตอนนั้นยังไม่รู้เรื่อง
เห็นเพื่อนเล่นก็เลยเอามั่ง เครื่องละ 500 บาท ไม่มีแท่นไม่มีถ่าน
ใช้อัลคาไลน์ 6 หรือ 8 ก้อนนี่แหละ เสาสไลด์ติดมากับเครื่อง
คุยกันได้มั่งไม่ได้มั่ง ส่วนมากจะคุยกันข้ามตำบลแค่นั้นเอง
อยู่บ้านนอกสิ่งกีดขวางไม่ค่อยเยอะ เล่นจนเครื่องพังคามือ
ตอนนั้นเริ่มเข้ามาทำงานในเมืองแล้วก็เลยติดเครื่องมาด้วย
ปรากฏว่าในเมืองมีคนคุยกันเยอะมากกว่าแถวบ้านอีก
ก็หลบๆเล่นๆจนข้างบ้านรำคาญเพราะคุยกันจนดึกดื่น
จน 6 ปีก่อนได้เข้ามาทำงานในระบบ มีโอกาสใช้เครื่องแดง 245
เป็นของที่ทำงาน สักพักก็ซื้อเป็นสมบัติของตนเอง 1 เครื่อง
แล้วก็ตามด้วยเครื่อง 144 Spender อีก1 เครื่องเอาไว้ฟังคนอื่นคุยกัน
ก็ไปสมัครเป็นอาสาสมัครนู่นนี่กับเขาไปทั่ว ก็รู้จักคนเยอะขึ้น
แล้วก็เลยไปสอบวิทยุสมัครเล่น ที่ม.แม่โจ้เชียงใหม่ คนเยอะมาก
และแล้วเวลาก็ล่วงเลยมาจนบัดนี้ ศึกษาด้วยตนเองบ้าง
สอบถามผู้รู้บ้าง โดนหลอกบ้าง อำบ้าง จริงบ้าง เป็นบทเรียน

ยอมรับเลยว่าเข้าวงการนี้มีแต่ได้ ไม่มีเสีย ที่จะเสียก็คือเสียเงินตอนซื้อเครื่องและอุปกรณ์
