เอางี้ครับ ลำบากใจนะ ตอนแรกเลย เอาจริงๆ สาบานได้ วันที่ 8 มกราคม ผมได้งานที่จะทำได้เลย เป็นงานเซลแมน เงินเดือนนั้น7000 ไม่มีวันหยุด
ผมก็จะชวนท่านมาทำด้วยกันบ้านอยู่กับผมในตอนแรกๆ นี่คือ น่าตา อายุ อะไรของท่านผมก็ยังไม่รู้นะรู้แต่ว่าสงสาร แต่ที่นี่ ผมลองถามที่ทำงานดูเรื่องมีที่พักไหม อ้าว เขามีที่พักให้อีก ดีเลย กะว่าจะpmบอก แต่แล้ว กลับกลายเป็นแบบนี้ งง เลย ผม อะไรกันนี่ แต่ตอนนี้ผมก็ยังไม่ได้เริ่มงานเลย คงเป็นเดือนหน้า เรื่องปัณหาท่านนั้น ผมไม่เข้าใจเหรอกนะว่าเป็นมายังไง แต่ถึงขั้นจะขายตัวเองนั้นผมว่ามันจะดีเหรอ เอางี้แล้วกันนะ ผมยังคิดเหมือนเดิมนะ แต่ท่านต้องจัดการเรื่องตรงหน้า ให้หมดก่อน แล้วหากอยากมาทำงาน แบบที่ผมจะทำ ค่อยมาคุยกันทีหลัง
เวลาน่ะมันไม่เคยคอยใครนะ
